Het Hondenziektevirus behoort tot de paramyxovirussen. Fretten zijn zeer gevoelig voor het virus en de ziekte verloopt vrijwel altijd fataal. Niet geënte fretten sterven vrijwel allemaal hieraan. Een aantal jaren geleden zijn er nog veel fretten gestorven na een uitbraak via een besmette fret op een dierenbeurs.

Een iets mildere vorm kan voor komen ten gevolge van het gebruik van verkeerde entstoffen. Deze entstoffen zoals bijvoorbeeld Vanguard®, zijn voor de fret onvoldoende veilig en kunnen in bepaalde gevallen juist Hondenziekte veroorzaken hetgeen een fatale afloop kan hebben. Helaas worden ondanks goede voorlichting deze entstoffen nog regelmatig gebruikt bij de fret. Gelukkig gaat het meestal goed maar het is een onnodig risico!

De infectie kan tot stand komen via de lucht en via direct of indirect contact met besmette dieren. De incubatietijd (tijd tussen besmetting en het ziek worden van het dier) is 7-10 dagen.

Het ziektebeeld

De ziekte begint meestal met slecht eten, koorts (tot 40,5° C) en een ontsteking van de ogen en de neus. Het fretje kan hierdoor gaan tranen, niezen en hoesten. Het ziektebeeld lijkt in dit stadium heel erg op een gewone griep. Na 10-15 dagen ontwikkelt zich een huidontsteking onder de kin, aan de lippen, rond de anus en in de liezen. Hierdoor ontstaat jeuk. Een opvallend kenmerk is de soms aanwezige overmatige eeltvorming aan de voetzooltjes.

De luchtwegen zijn het favoriete orgaansysteem voor vermeerdering van het virus. Het gevolg hiervan is het ontstaan van klachten variërend van een ontsteking in de neus tot een ernstige longontsteking. In dit stadium kan er veel pus uit de neus worden geniest. Door onderdrukking van het immuunsysteem ontstaan secundaire bacteriële infecties of parasitaire infecties in de darmen. Veel fretjes ontwikkelen diarree. Ook het zenuwstelsel kan uiteindelijk worden aangetast wat resulteert in neurologische symptomen als: excitatie, overmatig speekselen, een draainek, coördinatie stoornissen, spiertrillingen en toevallen. Afhankelijk van de virusstam, leeftijd en gezondheidsstatus van het dier sterft een fretje 2-35 dagen na de eerste ziekteverschijnselen.

De diagnose 

Bij het levende dier is de diagnose soms lastig vast te stellen, maar bij sectie is de ziekte met 100% zekerheid aan te tonen door de patholoog. Bij niet geënte dieren is een PCR test van bloed of een uitstrijkje van het oogslijmvlies, neusuitvloeiing of van hersenvloeistof mogelijk om het virus aan te tonen.
 


De behandeling 

De meeste dieren sterven na een infectie. Behandeling geeft meestal slechts een tijdelijk resultaat. Secundaire bacteriële infecties kunnen met antibiotica worden tegengegaan. Het virus zelf is echter niet aan te pakken. Een infectie ten gevolge van een verkeerde entstof kan milder verlopen.
 


Voorkomen is belangrijk 

Entstoffen op basis van hondencellijnen zijn gevaarlijk voor de fret, omdat deze entstoffen de ziekte kunnen veroorzaken bij het dier. Vaccins op basis van kippen-embryocelcultures zijn wel veilig en geven een goede afweer (bijv. Nobivac Puppy DP).

Lees hier alles over de juiste enting

Elke fret die wordt geënt hoort een entboekje te krijgen van de dierenarts. Indien dit niet het geval is, is dit op zijn minst dubieus en raad ik aan om opnieuw te enten. Teveel enten (mits met de veilige entstof) kan geen kwaad! Hoewel de Hondenziekte-vaccins bij honden vaak langer dan één jaar blijken te werken, werd tijdens de Nederlandse uitbraak in 2006 duidelijk dat fretten die 2 jaar niet geent waren, toch ziek konden worden en sterven. Een jaarlijkse herhaling is dus nodig voor een goede bescherming. 
 
Zieke dieren horen NIET geënt te worden. Bij een enting moet het diertje zelf afweerstoffen met zijn afweersysteem gaan aanmaken en dat kan een ziek dier niet. Wacht daarom met een enting tot de fret gezond is.